قضاوت با شماست
قصدم آن بود که مطلبی در مورد اقدام پژوهی بنگارم اما مسئله ای اجتماعی را خدمت شما تقدیم می کنم. امروز در دفتر مدرسه ما مادری از فقر و نداری به خود می نالید و از رنج و سختی گذران زندگی و نظافت راه پله های منازل دیگران می گفت و از مریضی و رنجوری خود و سه فرزندش . از زندگی در یک اتاق 20 متری در طبقه دوم با حمام و سرویس مشترک و بدون کوچکترین امکاناتی می نالید و از کار دختر خانواده در مطب دکتر تا پاسی از شب می گفت و مشکلات بزرگ کردن فرزندانش . او صورت خود را با سیلی سرخ نگاه داشته بود و از سختی روزگار مدرسه را پناهگاه رازهای خود قرار داده بود.
اما کمی آن طرف تر در اتاق دبیران ، همکاری از ماجرایی که شب قبل برایش اتفاق افتاده بود تعریف می کرد . او از شرکت در جلسه سخنرانی یکی از احزاب در خیابان میرداماد تهران می گفت که : آقایی حدود 40 ساله که در منزل بزرگ و میلیاردی اش بودیم خودش را برای انتخابات آماده می سازد او از کم و کیف کارها و شیوه های انتخاباتی اش صحبت می کرد از حزب و فعالیت های فردی خود برای شرکت درانتخابات می گفت و از ترفندها و شیوه های کسب رای از امثال همان مردمی از جنس بالا سخن می گفت و در نهایت وقتی بحث به هزینه ها رسید ایشان فرمودند من به طور فردی و جدای از حمایت های حزبی ام حدود یک میلیارد تومان برای انتخابات کنار گذاشته ام.
حال قضاوت با شماست که واقعیت های جامعه چیست ؟
مدرسه قطعه ای از بهشت است که خدا به زمین بخشیده است و معلم پارچه زربفتی است با تار محبت و پود علم. معلمی هنر است , معلمی عشقی است الهی و آسمانی , تا خدا بوده و هست , معلم بوده و هست و هر روز روز معلم است . این وبلاگ دل مشغولی های یک معلم دانش آموخته ی جامعه شناسی را به نمایش در می آورد که علاقه به مطالعه و کتابخوانی در حوزه ی جامعه شناسی ، ادبیات ، سخت افزار رایانه از اولویت های اصلی اش به شمار می رود البته در این وبلاگ بیشتر دغدغه های آموزشی و مسایل نظام آموزشی مطرح می شود. به امید آن که با کمک شما دوست گرامی از عهده آن بر آیم. نکته دیگر اینکه لینک وب سایت ها و وبلاگ ها در قسمت پیوندها ، به معنای تایید آنها نیست و مسئولیت تمام نوشته هایشان بر عهده ی گردانندگان آنهاست.