یکی بود که دیگه نیست
حواشی فوت مرحوم پاشایی در جامعه ما به یک مسأله اجتماعی تبدیل شد با محوریت جوانان این مرز و بوم ، که او را نماد خود می دیدند. جوانانی که مشخص تر شد ما هنوز آنان را به خوبی نشناخته ایم و نمی دانیم با آنان چگونه رفتار کنیم درکشان نکرده ایم و آنان هراز چندگاهی ارزشهای مورد قبول خود را، با قدرت به جامعه گوشزد می کنند.
راستش من تا جمعه مرحوم مرتضی پاشایی را در حد تیتراژ برنامه ماه عسل می شناختم اما وقتی علاقه عجیب دانش اموزان را دیدم ، هم خوانی یواشکی آهنگ هایش را در مدرسه، درخواست شرکت در مراسم تشییع جنازه اش را، و... فهمیدم که خیلی با انها فاصله دارم ...آنها دنیایی ساخته اند که که من کمتر آن را می شناسم . وقتی در زنگ تفریح مدرسه پیرامون این موج اجتماعی ایجاد شده صحبت شد یکی آنان را بیکار، یکی علاف ، یکی جماعت موبایل بدست ، یکی کنجکاو ، یکی سرش را تکان داد و یکی لبش را گزید که اقا هیس ... دانستند. کسی را ندیدم که این موج را تایید کند . اما به واقع این گروه چه کسانی هستند/بودند ؟ آیا آنان دانش آموزان دیروز و امروز ما نیستند/نبوده اند؟ ایا این ماجرا فاصله ارزشهای مورد قبول انان و ارزشهای مورد تاکید در کتب درسی ما در نظام آموزشی ما را نشان می دهد یا باید وقایع را از دید شخصیتی ، کاری و برجستگی های مرحوم پاشایی جستجو کرد که ایشان چه ویژگی های برجسته اخلاقی اجتماعی اعتقادی داشتند که منحصر به فرد شدند و نسل جوان این گونه به آن مرحوم ارادت ورزیدند.
بخوانید لب کلام را زبان معیری نژاد و همچنین دکتر معیدفر عزیز و دکتر فکوهی گرانقدر و دکتر آقاسی زاده ، دکتر بهشتی ، ملاعلی و سه جامعه شناس در نهایت اینکه و الله تعز من تشاء و تذلّ من تشاء خدا خواست مرتضی پاشایی با عزت زندگی کنه و با عزت بمیره.
پی نوشت :
قدرت ابزار نوین ارتباطی در این ماجرا به خوبی نمایان گشت ؟ حال سوال اینکه آ.پ چقدر می تواند از این نیروی نهفته در شبکه های اجتماعی در امر آموزش بهره گیرد؟ راستش را بخواهید در این مورد، ما نیاز به یک اتاق فکر قوی در آ.پ و در کنار آن معلمان آموزش دیده و با انگیزه ای داریم که این جریان سیال ، به روز و قدرتمند را در آموزش کشور فراگیر سازد.
مدرسه قطعه ای از بهشت است که خدا به زمین بخشیده است و معلم پارچه زربفتی است با تار محبت و پود علم. معلمی هنر است , معلمی عشقی است الهی و آسمانی , تا خدا بوده و هست , معلم بوده و هست و هر روز روز معلم است . این وبلاگ دل مشغولی های یک معلم دانش آموخته ی جامعه شناسی را به نمایش در می آورد که علاقه به مطالعه و کتابخوانی در حوزه ی جامعه شناسی ، ادبیات ، سخت افزار رایانه از اولویت های اصلی اش به شمار می رود البته در این وبلاگ بیشتر دغدغه های آموزشی و مسایل نظام آموزشی مطرح می شود. به امید آن که با کمک شما دوست گرامی از عهده آن بر آیم. نکته دیگر اینکه لینک وب سایت ها و وبلاگ ها در قسمت پیوندها ، به معنای تایید آنها نیست و مسئولیت تمام نوشته هایشان بر عهده ی گردانندگان آنهاست.