این روزها همه چیز درحال تغییر است. شب که می خوابی و صبح که بیدار می شوی باید منتظر اخبار تغییرات باشی . از سوپری محل گرفته که نماینده، نهاد اقتصاد است تا مدرسه ، که نماینده نهاد آموزشی به شمار می رود. اما تغییرات نهادی که ما در آن فعالیت می کنیم به شکل دیگری است و گویا آوازه کوچک سازی دولت (که از برنامه های توسعه کشور و در چشم انداز ایران 1404 پیش بینی شده است) به آموزش و پرورش هم رسیده و همه جا صحبت از تغییرات گسترده در ساختار این وزارتخانه می شود مطابق آنچه در خبرها آمده است : ساختار جديد سازماني وزارت آموزش و پرورش كه توسط شخص علي‌احمدي - مشاور برنامه‌ريزي راهبردي رييس جمهور و مسوول تدوين برنامه دولت نهم - طراحي شده، داراي برخي تغييرات عمده كلي و جزيي است كه به اذعان كارشناسان، تاثيرات شاخصي بر ساختار اين وزارتخانه كه آخرين تغييرات آن مصوب خرداد سال 1382 و دوره وزارت مرتضي حاجي با تاييد رييس سازمان مديريت و برنامه‌ريزي وقت كشور است، برجاي مي‌گذارد(آموزش نیوز). گویا وزیر گرامی در چند ماه گذشته با فراخوان ها و مشورت های خود، ضمن آشنایی با این وزارتخانه مشغول تهیه طرح این تغییرات و بعضاً ادغام ها بوده اند و انتصاب ها و عزل های این روزها و اتفاقاتی که در آینده در سازمان ها  و مدیریت ها می افتد ناشی از این رویداد خواهد بود.

      محمديان رييس جدید سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي آموزشي، در مورد تغييرات ساختار تشكيلاتي اين وزارتخانه، به نکته ی جالبی اشاره دارد و می گوید: تغييرات در ساختار تشكيلاتي آموزش و پرورش تابع مصلحت‌هاست و براي مثال معاونت پرورشي و تربيت بدني كه در دولت هشتم بنا به مصلحت حذف شد، به دليل اين كه اين معاونت داراي قانون مصوبه مجلس شوراي اسلامي بود، مجددا با حكم مجلس معاونت اعاده شد. وي خاطر نشان كرد: در مورد تغييرات ساختار معاونت‌ها نيز قانون، به وزير آموزش و پرورش اجازه داده تا در راستاي اصلاح ساختار با سه هدف اصلي سبك سازي و كوچك‌سازي، متناسب‌سازي و روانسازي و فعال‌سازي نسبت به انجام تغييرات ساختاري اقدام كند(همان).

      دراین بین به نظر می رسد برخی پست ها حذف و یا ادغام گردد که این تغییرات در سطح کلان ؛ آثار و عواقبی در سطح خردتر به همراه دارد. اما امیدواریم این اصلاح ساختار نه سلیقه ای که بر مبنای نیازسنجی و پژوهش هایی باشد که حتماً در این زمینه انجام شده است. نتیجه این تغییرات در چند ماه آینده در مدیریت ها و مدتی بعد در مدارس و در نهایت در آموزش و تربیت،  نوجوانان و جوانان ما نمایان می گردد به هر حال مشخص شدن نتیجه این تغییرات مستلزم گذشت زمان است و این مدت کمتر از حداقل یک سال آینده نخواهد بود. حال آن که حدود 15 ماه آینده ، عمر این دولت و وزیر به پایان می رسد پس چگونه می توان این مسئله را ارزیابی نمود و اگر بنا بر فرض جناب علی احمدی در این مسند قرار نگرفتند و ما سخن محمدیان عزیز را مبنی بر مصلحتی بودن این تغییرات بپذیریم بنابراین وزیر بعدی نیز بنا بر اختیارات قانونی که دارد می تواند دایه دار چنین تغییراتی باشد چنانکه وزرای قبلی چنین کردند.

        از هرچه بگذریم سخن دوست خوشتر است ما معلمیم و پرداختن به آثار ناشی از این تغییرات در کار ما می تواند نکته اصلی می باشد. خوب است صدا و سیما به همان شکل که بسیاری از مسایل ریز و درشت را اطلاع رسانی می کند در یکی از بخش های پربیننده خود با دعوت از وزیر ارجمند و کارشناسان خارج از حوزه ی دولت ؛ این موضوع مهم را به بحث بگذارد تا علاوه بر اطلاع رسانی ، گوشه ای از  آثار مترتب بر این تغییرات نمایان گردد.

 

         به هر صورت کاهش تعداد کلاس های هر مدرسه با افزایش جمعیت دانش آموزان هر کلاس ، بازنشستگی زود هنگام حدود شصت هزار همکار قبل از موعد در سه سال آینده(البته جدای از تعدادی که به طور طبیعی بازنشسته می شوند) و عدم وجود ردیف استخدامی برای نیروهای جدید در رشته های مورد نیاز جدید خصوصاً در رشته های فنی دوره دبیرستان، تعداد زیاد مردودین در هر سه دوره ی تحصیلی، حضور معاونت پرورشی در تمام مدارس از سال آینده و ... همه از جمله مواردی است که با این تغییرات معنای بیشتری می یابند .

       با توجه به سند چشم انداز 1404 و سند توسعه ملی آ.پ در کشور ما به نظر می رسد تغییرات پیش رو بسیار تاثیر گذارتر از تمام تحولاتی باشد که در گذشته شاهد آن بوده ایم . فقط خدا کند نوع دگرگونی ها خلق الساعه و فی البداهه نباشد که جلوه های ناپیدای فراوانی را به دنبال خواهد داشت.