کی سوال دارد؟
توی هفته پژوهش فرصت را مناسب دانستم تا دانش آموزان پرسش گر و کنجکاو را تشویق کنم اما هر چه فکر کردم و بیشتر جستجو نمودم متوجه شدم توی کلاسها و مدرسه کمتر دانش آموزی را می توان یافت که این ویژگی را داشته باشد. بیشتر دقت کردم دیدم اکثر دانش آموزان برتر مدرسه اونهایی هستند که فقط و فقط نمرات بیشتری کسب نموده اند و بس و کمتر کنجکاوی علمی و طرح سوال نموده اند.
هر جند بالاخره یکی دو تا را در بین 400 نفر با مشورت همکاران پیدا کردم که ای بگی و نگی ، اندک فروغی در این زمینه داشتند.(این هم حال و روز مدارس از نوع دولتی اون هر چند به نظر نمی رسد در مدارس دیگر هم وضعیت بهتر از این باشد) اما از اون موقع تا حالا فکر می کنم که چطور معلم بدون سوال باید دانش آموز کنجکاو تربیت کند ؟
پرسیدن و پرسشگری در مدارس ما چقدر ارزشمند است؟
چقدر توانسته ایم شرایط را برای پرسشگران( که یکی از شاخص های خلاقیت را با خود دارند چه معلم و چه دانش آموز) فراهم سازیم؟
اصلاً برخورد مجموعه آموزش و پرورش با معلمان پرسش گر و برخورد ما با دانش آموزان پرسش گر چگونه است؟
طاقت جامعه ی ما ، آموزش و پرورش ما در برابر پرسش و پرسش گر چقدر است؟
این جامعه دانایی محور که منتظرش هستیم چطوری ساخته می شود؟...
مدرسه قطعه ای از بهشت است که خدا به زمین بخشیده است و معلم پارچه زربفتی است با تار محبت و پود علم. معلمی هنر است , معلمی عشقی است الهی و آسمانی , تا خدا بوده و هست , معلم بوده و هست و هر روز روز معلم است . این وبلاگ دل مشغولی های یک معلم دانش آموخته ی جامعه شناسی را به نمایش در می آورد که علاقه به مطالعه و کتابخوانی در حوزه ی جامعه شناسی ، ادبیات ، سخت افزار رایانه از اولویت های اصلی اش به شمار می رود البته در این وبلاگ بیشتر دغدغه های آموزشی و مسایل نظام آموزشی مطرح می شود. به امید آن که با کمک شما دوست گرامی از عهده آن بر آیم. نکته دیگر اینکه لینک وب سایت ها و وبلاگ ها در قسمت پیوندها ، به معنای تایید آنها نیست و مسئولیت تمام نوشته هایشان بر عهده ی گردانندگان آنهاست.