چالش های آموزش و پرورش کشور از نگاه وزیر و البته اقدامات یک ساله
چند سال قبل برای تدریس در یک مرکز تربیت معلم به مصاحبه دعوت شده بودم و بعد از کلی سوال و جواب رسیدیم به مبحث شیرین چالش های موجود در آ.پ ، من هم صادقانه و خالصانه در حضور عزیزان حق مطلب را به خوبی ادا نمودم و ضمن رعایت انصاف آنچه وجود داشت را بر زبان جاری ساختم . نتیجه منطقی این شد که اگر شما اون عزیران را دیدید من هم فرصت تدریس در اون مرکز را به دست آوردم . حالا بماند که اصلاً این کارها به قول معروف برای تقویت پایه های شایسته سالاری و دلخوشی داوطلبان یا به عبارتی به روزتر برای تشکیل بانک اطلاعاتی ترتیب داده شده بود و افراد متقاضی قبلاً انتخاب شده بودند. این بهانه ای بود تا گزارش جناب علی احمدی را در تاریخ 28/10/87 به مجلس شورای اسلامی مرور نماییم .
گزارش جناب وزیر شامل یک مقدمه ، اقدامات انجام شده (بسیار طولانی و کلی)، پیشنهادات اجرایی ، چالش ها(بسیار کوتاه و اصلی) می باشد .
به نظر می رسد اقدامات گزارش شده در این ارایه فراتر از اقدامات یک سال می باشد ( به نظر می رسد تا کنون باید آ.پ گلستان می شد )و ملموس ترین بخش آن گزارش جالب پیرامون طرح ساماندهی است که تایید می نماید این طرح فارغ از تمام آموزه های تربیتی حاکم بر آموزش و پرورش صرفاً در جهت صرفه جویی اقتصادی پیگیری شده است . با این حال بررسی تمام اقدامات بیان شده نیازمند ارایه جزییات بیشتر و بررسی و تحلیل این موارد می باشد. اما در یک بررسی اجمالی به نظر می رسد که با ابعاد کلی که در این گزارش آمده ، نمی توان شاخص هایی دقیق از میزان توفیق به دست آمده در این مدت را مشخص نمود.
در قسمت چالش ها وزیر محترم به سه چالش اساسی در آ.پ اشاره نموده است که به نظر می رسد اساسی ترین مسایل نیز اشاره به همین موارد می باشد(که اگر این موارد حل شود تمام مسایل حل می شود) خصوصاْ این که مورد ۱ و ۳ برای اولین بار در سطح رسمی از زبان یک مسئول کلان کشوری بیان می گردد و به نظر می رسد با ان چه جناب ریاست جمهوری در اوایل کار قولش را داده بود در تضاد آشکار است. چالش اشاره شده در مورد دو را همه به شکل رسمی و غیر رسمی بیان می داشتند اما در مورد شماره ۱ و ۳ باید گفت چنانکه این موارد را ارزیابی از شناخت دقیق جناب وزیر بعد از یک سال بدانیم که چنین نیز می باشد باید گفت اقای رئیس جمهور بر خلاف قول های داده شده در آ.پ توفیقی نداشته اید و اصل گزارش و نکته کلیدی آن موارد ذیل است(مشروح این موارد را در گزارش بخوانید) :
1- عدم اهتمام كافي بر موضوع تعليم وتربيت به عنوان اولويت اول نظام جمهوري اسلامي
2- كسري مزمن منابع مالي آموزش و پرورش
3- تبیین نقش و جایگاه آموزش و پرورش در بین دستگاههای تعلیم و تربیتی و دستگاههای حکومتی کشور
بطور کلی این گزارش حاوی شاخص های موجود آموزش و پرورش کشور می باشد و نکات جالبی پیرامون وضعیت فعلی آن ، رویکرد و نگرش حاکم کشور بر آ.پ ، چالش های موجود و ... بیان می دارد که بررسی ارایه نظرات در سطح خرد را توسط تمام همکاران گرامی می طلبد اهمیت این گزارش هم از جهت بیان یک گزارش رسمی توسط عالی ترین مقام وزارتی بعد از یک سال وزارت ، هم از جهت آشنایی بیشتر با وضعیت فعلی آ.پ کشور و ابعاد و شاخص های موجود در آموزش و پرورش می باشد .
برای ارزیابی کلی این گزارش باید آرزو کرد ای کاش وزیر محترم قبل از طرح این گزارش در مجلس شورای اسلامی آن را با همکاران خود در آ.پ در میان می گذاشت و نظرات جامعه معلمان کشور را پیرامون این گزارش به دست می آورد.
مدرسه قطعه ای از بهشت است که خدا به زمین بخشیده است و معلم پارچه زربفتی است با تار محبت و پود علم. معلمی هنر است , معلمی عشقی است الهی و آسمانی , تا خدا بوده و هست , معلم بوده و هست و هر روز روز معلم است . این وبلاگ دل مشغولی های یک معلم دانش آموخته ی جامعه شناسی را به نمایش در می آورد که علاقه به مطالعه و کتابخوانی در حوزه ی جامعه شناسی ، ادبیات ، سخت افزار رایانه از اولویت های اصلی اش به شمار می رود البته در این وبلاگ بیشتر دغدغه های آموزشی و مسایل نظام آموزشی مطرح می شود. به امید آن که با کمک شما دوست گرامی از عهده آن بر آیم. نکته دیگر اینکه لینک وب سایت ها و وبلاگ ها در قسمت پیوندها ، به معنای تایید آنها نیست و مسئولیت تمام نوشته هایشان بر عهده ی گردانندگان آنهاست.