بعد از جلسه وزیر با نمایندگان مجلس تقربیاً موضوع استیضاح منتفی به نظر می رسید اما به یکباره همه چیز تغییر نمود و طرح استیضاح وزیر محترم آ.پ اعلام وصول شد که در آن به موارد چندی اشاره شده است. اگرچه موارد استیضاح بسیاری کلی است و از قدیم گفتن سنگ بزرگ علامت نزدن است. با این وجود بخشنامه سازماندهی نیروی انسانی که ظاهراً از ابتدا نیز پاشنه ی آشیل در وزارتخانه به شمار می رفت سنگ بنای استیضاح قرار گرفت. شاید عدم توفیق سازماندهی نیروی انسانی را عدم اطلاع رسانی مناسب بدانیم با اینحال آنچه بیش از هر چیز در نزد معلمان مشاهده می شود احساس ناامنی ناشی از این بخشنامه است که بعد از آغاز سال تحصیلی به دانش آموزان و خانواده ها آنان نیز منتقل می شود و مشکلات بیشتری را برای مدارس و مناطق آموزشی ایجاد می نماید. عدم آشنایی ایشان با ساختار و روح حاکم بر نظام تعلیم و تربیت در مدت چند ماه گذشته منجر به شکل گیری بخشنامه معروف ساماندهی نیروی انسانی گردید که در بسیاری موارد با آنچه تاکنون در آ.پ معمول بوده، در تضاد است. کافی است این روزها سری به مدیریت های آ.پ در کشور بزنید تا بیشتر به موضوع پی ببرید و از بلاتکلیفی مدیر اداره تا معلمان منطقه بیشتر آگاه شوید.
همچنین شاید به نظر آید که فشار 5 هزار نیروی استخدامی جدید و نیروهای حق التدریس و خانواده های آنان، به نمایندگان(در فرصت تعطیلات مجلس در شهرستانها) شرط کافی برای ارایه طرح استیضاح باشد یا شاید زمان مناسبی برای عمل به قول و قرارهای انتخاباتی نمایندگان جدید باشد(دیگه همه می دادند که نمایندگان چقدر راحت پست ها را برای بعد از رای اوردن به حراج می گذارند و گرفتارتر از همه مناطق ا.پ در کشور ما ، که انتظار می رود با نماینده جدید ، مدیر آ.پ منطقه هم تغییر کند) یا شاید هم برای فراموشی ماجرای کردان نمایندگان می خواهند خودی نشان بدهند و بالاخره بگویند ما هم هستیم.
سروران گرامی: بیشتر موارد اشاره شده در این استیضاح مدت ها نخ نما شده، به نظر شما مگر نمایندگان محترم مجلس تاکنون به این موارد عنایت نداشته اند؟ مگر نمایندگان محترم که چند ماه قبل رای اعتماد دادند از سوابق و تجربیات جناب وزیر اطلاع کافی نداشتند؟ مگر مطالبات آ.پ ریشه چند ساله ندارد؟ مگر لایحه خدمات را نمایندگان تصویب نکردند؟پس لطفاً معلمان را بهانه قرار ندهید. به نظر شما ما تا زمانی باید از اینکه استیضاح فرصتی برای طرح مشکلات آ.پ فراهم می سازد خوشحال باشیم؟ پس چه زمانی قرار است این مشکلات حل شود؟ به نظر می رسید چنانکه همگان می دانند مشکل بزرگ ما سیاست زدگی مفرط است که در جای جای ادارات و نهادها قابل مشاهده است. تغییر مدیران از پس لرزه های همین شیوه ی نگرش به اداره امور است که البته کلی منابع را تلف می کند.
به نظر ساده انگاری خواهد بود که ما معلمان(با توجه به دلسوزی ها و پیگیری های بیش از اندازه مجلسیان محترم در چند سال اخیر پیرامون مسایل آ.پ) موارد اشاره شده را اصل موضوع بدانیم. شاید باز هم ما و نهاد ما به نوعی دیگر سپهر بلای خواسته های گروهها و جریانات سیاسی(در امتیاز گیری از یکدیگر) قرار گرفته ایم که در راس آن ریش سفیدان مجلس قرار دارند.
با اینحال عزیزان مشکلات بزرگتر از آن است که رفتن یکی و آمدن دیگری درست شود چنانکه وزیر محترم نیز در جایی به آن اشاره نمودند نميتوانم آفتابي شوم. اشکال در نگاه کلان ما به مقولاتی نظیر آ.پ است. در این شرایط آمدن افرادی همچون جناب نجفی هم (که ا.پ ما خاطرات خوشی را با ایشان تجربه نموده است) کاری از پیش نمی برد چشمها را باید شست ، جور دیگر باید دید.