درجات كمي از « اضطراب » براي پيشبرد زندگي طبيعي است ولي مقدار زياد آن مانع پيشرفت بوده و حتّي توانايي انجام كار را از فرد مضطرب مي گيرد . نشانه هاي جسماني اضطراب عبارتند از : لرزش ، عرق كردن دستها ، عرق كردن بدن ، افزايش ضربان قلب ، كوتاهي تنفّس ، تنش عضلات ، سرخ شدن يا گيج شدن ، از دست دادن رشتة افكار ، ناراحتي گوارشي ، صداي لرزان ، اضطراب امتحان هم يكي از انواع آن مي باشد كه براي كاهش آن ، اولياء ، سيستم آموزش و پرورش و خود دانش آموز با هماهنگي يكديگر مي توانند نقش مؤثّري داشته باشند .
نقش خانواده ها
1 – محيط خانواده و جوّ عاطفي حاكم بر آن بايد دور از تنشهاي عاطفي و مشاجره باشد .
2 – سعي شود در ايّام امتحانات ، رفت و آمد و ميهماني هاي خانوادگي تعطيل يا محدود گردد .
3 – محيط فيزيكي آرام و بي سر و صدا براي مطالعة دانش آموز فراهم نمائيد .
4 – به استراحت و خواب دانش آموز توجّه كافي داشته باشيد .
5 – وظايف خانگي محوله به دانش آموز را حذف يا كاهش دهيد .
6 – در هنگام امتحانات ، دانش آموز نياز به حمايت عاطفي و اطمينان بخشي بيشتري دارند . لذا در اين زمينه اقدام مؤثّر داشته باشيد .
7 – ساعات تماشاي برنامه هاي تلويزيون تا حدّ امكان كاهش يابد .
8 – از ايجاد ترس و دلهرة بي جا در بچّه ها خودداري نمائيد .
9 – از توقّعات بي جا و فشار بيش از حدّ براي مطالعه خودداري نمائيد .
10 – در صورتيكه فرزندتان از موفّقيّت در يكي از امتحانات رضايت خاطر داشت ، مورد حمايت قرار گيرد و از سرزنش نمودن او خودداري كنيد .
11 – از حبس كردن دانش آموز در اتاق براي مطالعه كردن خودداري شود و به دانش آموز اجازه استراحت و تفريح لازم نيز داده شود .
12 – تغذية دانش آموز مناسب و مقوّي باشد .
13 – انتظارات بالا و بيش از حدّ توانايي از فرزندان ، مي تواند در ايجاد اضطراب و شدّت آن مؤثّر باشد ، پس انتظارات مذكور را تعديل نمائيد .
14 – كمال گرايي بيش از حد والدين و وسواس شديد خانواده نسبت به نمرات بالا باعث ايجاد اضطراب در فرزندان مي شود .
15 – از مقايسه فرزندان با يكديگر و با ديگران پرهيز كنيد .
16 – از تأكيد بيش از حد بر درس خواندن اجتناب كنيد .
17 – ضمن اطمينان بخشي به دانش آموزان در آنان ايجاد انگيزه نموده و با ارائه پاداش و تقويتهاي مطلوب آنها را تشويق به مطالعه نمائيد .
