صحراي تفتيده عرفات با مساحت ۱۸كيلومترمربع در ۲۲كيلومتري خانه كعبه روز (سهشنبه) نهم ذيالحجه به روي زائران مدهوش از عشق خدا آغوش باز كرده و ترنم دعاهاي آميخته به استغفار آنان را ميزباني ميكند.
حاجيان بر روي زمين گرم عرفات به ياد ابا عبداللهالحسين (ع) كه پس از خواندن دعا با نيمه تمام گذاشتن مناسك حج بواسطه ماموريتي الهي راهي سرزمين عراق شد، نشسته و در حالي كه چشمهايشان بدون پلك زدن، رصدگر آسمان شده، نجواي دلنواز دعاي عرفه را سر دادند:
"انا يا الهي المعترف بذنوبي فاغفرها لي ... "
" پروردگارا، به گناهانم معترفم، پس تو به كرم خودت از من درگذر، من آن بندهام كه اهتمام به عصيان كردم، من همانم كه ناداني كردم، همان كه غفلت ورزيد و سهو كرد، من همانم كه وعده كردم و مخالفت نمودم، همانم كه اقرار كردم به نعمتت بر خود اعتراف كردم و باز به گناهان رجوع كردم پس چون معترفم و تائبم از گناهانم درگذر." با خواندن اين دعاي جانگذار ، اشكهاي استخوان سوز زائران فارغ از دنياي مادي و دلداده به نور معرفت از گوشه چشمها بسان سيلي روانه ميشود. صحراي عرفات در عين تشنگي محض با يادآوري خاطره سرور و سالار شهيدان از جذب اينهمه اشك از روي صداقت و سوز دل و ارداتمندان به اهل بيت شرم ميكند و تنها به وزيدن نسيم خنك و خوشبوي اشك حاجي كه با ترنم عاشقانهاش عجين شده بسنده ميكند.
وحدت و يكپارچگي دعا و نيايش زائران مليتهاي مختلف ، ايوان هزار نقش خدا شناسي را در اين صحراي برهوت و سوزان ترسيم كرده و زائران از تحمل و تقبل زحمت سفر احساس شعف نموده و با اشتياق هر چه تمامتر برجاي جاي اين ايوان معلي و نقاش چيرهدست بوسه ميزنند.
در منظر حاجي وارسته، از مدينه تا مكه و از مسجدالنبي تا مسجدالحرام در حريمهاي مقدس اين حرمهاي مطهر و مقدس، در عرفات ، مشعر همواره صداي قدوم مبارك آفرينندگان اين عرصهها كه انبيا و ائمه هستند، پديدار است و در اين ميان چشمان اشكبار ميهمانان عرفه درجستجوي امام غايب كنجكاوند، او كه با باوري يقين در آن روز در ميان آنان است . حاجي در اين واپيسن لحظات انجام اعمال و مناسك از ترس سپري شدن زمان و شنيدن بانگ رحل بركندن از اين سرزمينهاي مقدس و پر راز و رمز، مشتاق ثبات زمان است تا اندكي ديرتر از همنوايي با اين فرصت دوري گزيند. برگرفته ازآموزش نیوز
حاجيان بر روي زمين گرم عرفات به ياد ابا عبداللهالحسين (ع) كه پس از خواندن دعا با نيمه تمام گذاشتن مناسك حج بواسطه ماموريتي الهي راهي سرزمين عراق شد، نشسته و در حالي كه چشمهايشان بدون پلك زدن، رصدگر آسمان شده، نجواي دلنواز دعاي عرفه را سر دادند:
"انا يا الهي المعترف بذنوبي فاغفرها لي ... "
" پروردگارا، به گناهانم معترفم، پس تو به كرم خودت از من درگذر، من آن بندهام كه اهتمام به عصيان كردم، من همانم كه ناداني كردم، همان كه غفلت ورزيد و سهو كرد، من همانم كه وعده كردم و مخالفت نمودم، همانم كه اقرار كردم به نعمتت بر خود اعتراف كردم و باز به گناهان رجوع كردم پس چون معترفم و تائبم از گناهانم درگذر." با خواندن اين دعاي جانگذار ، اشكهاي استخوان سوز زائران فارغ از دنياي مادي و دلداده به نور معرفت از گوشه چشمها بسان سيلي روانه ميشود. صحراي عرفات در عين تشنگي محض با يادآوري خاطره سرور و سالار شهيدان از جذب اينهمه اشك از روي صداقت و سوز دل و ارداتمندان به اهل بيت شرم ميكند و تنها به وزيدن نسيم خنك و خوشبوي اشك حاجي كه با ترنم عاشقانهاش عجين شده بسنده ميكند.
وحدت و يكپارچگي دعا و نيايش زائران مليتهاي مختلف ، ايوان هزار نقش خدا شناسي را در اين صحراي برهوت و سوزان ترسيم كرده و زائران از تحمل و تقبل زحمت سفر احساس شعف نموده و با اشتياق هر چه تمامتر برجاي جاي اين ايوان معلي و نقاش چيرهدست بوسه ميزنند.
در منظر حاجي وارسته، از مدينه تا مكه و از مسجدالنبي تا مسجدالحرام در حريمهاي مقدس اين حرمهاي مطهر و مقدس، در عرفات ، مشعر همواره صداي قدوم مبارك آفرينندگان اين عرصهها كه انبيا و ائمه هستند، پديدار است و در اين ميان چشمان اشكبار ميهمانان عرفه درجستجوي امام غايب كنجكاوند، او كه با باوري يقين در آن روز در ميان آنان است . حاجي در اين واپيسن لحظات انجام اعمال و مناسك از ترس سپري شدن زمان و شنيدن بانگ رحل بركندن از اين سرزمينهاي مقدس و پر راز و رمز، مشتاق ثبات زمان است تا اندكي ديرتر از همنوايي با اين فرصت دوري گزيند. برگرفته ازآموزش نیوز
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 16:50 توسط حسین ملاحسنی
|
