چند ماهی می شود که از شور حرکتهای صنفی معلمان که رعشه های آن نصیب فعالان صنفی شد کاسته شده است . چنانکه همه ما می دانیم پیگیری حقوق صنفی در سطح کلان و وضعیت معیشت معلمان در سطحی خردتر سخن اصلی این حرکت ها بود که خب همه متوجه شدید به کجا ختم شد بهر حال جای لایحه خدمات کشوری با یک فوق العاده تعدیل عوض شد و ماجرا به خیر و خوشی به پایان رسید . الان من نه قصد آسیب شناسی حرکت های صنفی را دارم و نه می خواهم از مشکلات موجود بنالم.فقط به یک نکته جالب برخورد کردم گفتم با هم مشورت کنیم .
چند روز پیش جناب مهندس فرشیدی وزیر محترم آموزش و پرورش میانگین حقوق فرهنگیان را۴۳۰ هزار تومان اعلام کردند .
ببینید من با 15 سال کار، که نیمی از آن با مدرک فوق بوده و با هزینه عائله مندی و تعدیل و... در نهایت 404 هزار تومان در انتهای حکمم درج شده است که 305 هزار تومان از این مبلغ را دریافت می کنم که اون هم صرف امور زیر می شود :
102 تومان وام موسسه بنیاد(پول پیش خانه)
100 تومان کرایه خانه
30 تومان وام موسسه بسیجیان
35 تومان وام انصار المجاهدین
11000تومان صندوق رفاه دانشجویی
27 هزارتومان باقیمانده هم هزینه آب و برق و گاز و تلفن و زندگی سه نفرمان و افزایش کرایه خانۀ امسال .
خدا برکت بدهد.
خب حالا بگذریم اصلاً صحبت این نیست . ببینم من با این سابقه و مدرک طبیعتاً باید میانگین را بگیرم که نمی گیرم . حالا شما بفرمایید :
1- انگیزه از اعلام متعدد میانگین حقوق معلمان چیست؟
2- این میانگین متعلق به چه کسانی و چه کارکنانی است؟
3- با توجه به هزینه هایی که یک زندگی بخور و نمیر(که شرح آن رفت) دارد و عملاً اوضاع بهتر که نمی شود و گرانی بیداد می کند . طرح این مطلب چه چیزی را نشان می دهد و چه ضرورتی دارد؟
