این روزها خیلی در اخبار می خوانم که دانش آموزی بعد از گرفتن کارنامه و آگاهی از نتیجه اش دست به کاری نسنجیده زد که اسباب ناراحتی همه را فراهم آورد (آخریش اینجا بود) . شاید شما هم در دوران کاریتان با این صحنه ها و اخبار مواجه بوده اید. من به دنبال علت آن نیستم ولی آنچه که می دانم این است که آموزش و پرورش به عنوان متولی امر و ما معلمین نتوانسته ایم مهارتهای اساسی زندگی و مقابله با شکست ها و افسردگی بعد از آن را به دانش آموزان خود یاد بدهیم . نشان بارز آن را می توانیم در کسانی که در کنکور مجوز ورود به دانشگاه نمی گیرند ببینیم به هر حال سخن آن است که :
اگر این قدر قوی نیستی که ببازی ..مسلماً توانایی برتده شدن را نیز نخواهی داشت
هیچ کسی
نمیتواند شرط ببندد که با یه حرکت قادر به برنده شدن در یک بازی شطرنج هست... یه زمانهایی لازمه تو یه قدم عقب نشینی کنی تا بتوانی یه قدم به جلو بر داری .
هیچ رازی در موفقیت وجود ندارد..موفقیت نتیجه آمادگی..تلاش سخت..و درس گرفتن از شکست هاست.
همیشه زیرکترین آدم ها کسانی نیستند که کمترین میزان شکست را دارند بلکه کسانی هستند که از شکست ها بهترین درس را میگیرند...
شکست معمولا یک موقعیت موقتی است..ولی نا امید شدن آن را به یک موقعیت دائمی تبدیل می کند.
شکست باید مثل یک معلم برای ما باشه ..نه یک مانع برای پیشرفت...
شکست می تواند باعث بشه یه مقداری از کارها عقب بیافتی ولی نباید مسبب مغلوب شدنت باشد...
شکست به منزله یک وقفه در کارهایت هست ولی نه یک نقطه پایان.
.تنها در صورتی می توانی از شکست اجتناب کنی که چیزی نگی ..کاری نکنی...و هیچ چی نباشی ...
اگرنمی توانی اشتباه کنی یعنی هیچ کاری نمی توانی بکنی.
بزرگترین موهبت این نیست که هیچ زمان شکست نخوری... بلکه این است که بعد از هر شکست بتوانی دوباره بلند بشوی.
قضاوت دیگران نسبت به من روی تعداد دفعاتی نیست که شکست خورده ام..بلکه روی تعداد دفعاتی است که موفق شده ام ..
و تعداد دفعاتی که موفق شده ام دقیقا زمانی بوده که بلا فاصله بعد از این که شکست خورده ام دوباره به تلاش ادامه داده ام و موفق شده ام....
بیشتر آدم ها زمانی نا امید میشوند که چیزی به موفقیتشون نمانده..در یک قدمی پیروزی دست از تلاش بر می دارند...آنها در دقیقه آخر تمامی امید خود را از دست میدهند..یک قدم مانده به خط پایان و پیروزی ...
و در پایان بدانیم که:
اگر احتمال شکست وجود نداشت ..پیروزی بی معنی بود.
