تاریخچه ی جایزه ی نوبل:
نوبل ،آلفرد برنارد (1833-1896- م) مهندس و شیمیدان سوئدی در 1833 در شهر استکهلم در خانواده ی تهیدست زاده شد برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و پس از چهار سال از آمریکا بازگشت وبه شهر پترزبورگ رفت و در آنجا به تحصیل و کار آموزی در رشته ی مهندسی پرداخت.در سال 1859 به سوئد بازگشت و در آنجا یک کارگاه جهت پژوهش در فرآورده های شیمیایی بر پا کرد.
نوبل متوجه اهمیت خاصیت انفجاری تری نیترو گلیسرین و کاربردهای ویژه آن شد و آن را به صورت یک فرآورده ی بازرگانی برای مصارف عام المنفعه ارائه داد. در سال 1864 بر اثر انفجار کارگاه یکی از برادرانش کشته شد.با وجود مخالفت دولت کارگاه دیگری تاسیس کرد.در سال 1870 موثرترین نوع دینامیت (یعنی دینامیت ژلاتینه که از حرارت دادن مخلوط 60 تا 88 درصد کلودیم و تری گلیسرین تا دمای 50 درجه به صورت خمیری در ظرف مسی حاصل می شود)را اختراع کرد.
او دینامیت را به منظور مصارف عام ال منفعه (راه سازی ، ایجاد تونل ، استخراج معادن و غیره)ابداع کرده بود ولی متوجه شد که برخی از متخصصین نا آگاه جهت ارضای امیال غیرانسانی سردمداران جامعه خویش کاربرد آن را به بیراهه کشانیده و از آن برای مقاصد تخریبی و کشت و کشتار افراد جامعه استفاده می کنند.از اینرو، دچار عذاب وجدان شد و از اینکه اختراع وی وسیله ای برای کشتار و خانمان براندازی شده است، احساس شرمسازی کرد .از اینرو به فکر افتاد که برای پرداختن کفاره از ارتکاب چنین گناهی ، تمام ثروتش را به کسانی که در راه بشریت بیشترین و ارزنده ترین پژوهشها و خدمتها را ارائه داده باشند به صورت جوایزی که به جوایز نوبل شهرت یافته است وبه پنج زمینه زیر تقصیم شود واگذار کند:
1. نوآوری در زمینه ی فیزیک
2. کشف و نوآوری در زمینه پزشکی و علوم وابسته به آن.
3. نوآوری در زمینه ادبیات و علوم انسانی.
4. نوآوری در شیمی
5. تامین وحدت فکری بین جوامع و صلح جهانی.
